Język enochiański - Zdaniem badaczy, ten język został przekazany ludziom przez anioły

Witaj, Gościu! [ Rejestracja | Logowanierss

 

 

Język enochiański – Zdaniem badaczy, ten język został przekazany ludziom przez anioły

  • Data publikacji: 13 grudnia 2012 17:36
  • Dodane przez: Greg




Język enochiański – Zdaniem badaczy, ten język został przekazany ludziom przez anioły

Język enochiański stanowi jedną z największych zagadek tego świata. Interesują się nim badacze z różnych dziedzin – zarówno okultyści, jak i językoznawcy. Ich zaciekawienie budzi wiele aspektów języka – nie tylko nietypowa struktura, ale przede wszystkim sam rodowód. Język enochiański jest bowiem uważany za mowę przekazaną ludziom przez anioły. Choć z pozoru brzmi to nieco nieprawdopodobnie, być może wcale takie nie jest.

O istnieniu języka enochiańskiego wiadomo od XVI wieku za sprawą dwóch osób – Johna Dee i Edwarda Kelleya.
Kelley był znanym angielskim alchemikiem i medium. Twierdził, że potrafi kontaktować się z duchami za pomocą szklanej kuli, a także, że udało mu się wynaleźć substancję, która zamienia każdy metal w czyste złoto, to znaczy Kamień Filozoficzny.


Edward Kelley (fot. Wikipedia)

Dee natomiast był badaczem okultyzmu oraz astrologiem samej królowej Elżbiety I. Mężczyźni poznali się dokładnie w 1582 roku. Kelley, jako osoba, która potrafiła porozumiewać z duchami, wzbudził duże zainteresowanie badacza magii i wkrótce obaj mężczyźni zostali współpracownikami.


John Dee (fot. Wikipedia)

Ich współdziałanie zaowocowało nawiązaniem trwałego kontaktu z aniołami. Zaledwie rok później światło dzienne ujrzał bowiem jeden z najbardziej tajemniczych języków świata. W marcu 1583 roku Kelley ujrzał w szklanej kuli alfabet nieznanego języka. W trakcie kolejnych wizji, otrzymał przekazy tekstów pisanych, które złożyły się na księgę „Liber Loagaeth”, co z języka aniołów można przetłumaczyć jako „słowa Boga”. Księga składa się z 49 tablic zapisanych z obu stron. Każda strona to kwadrat o boku składającym się z 49 liter.

Liber Loagaeth jest najbardziej tajemniczą częścią prac Johna Dee i Edwarda Kelly’ego. Znany jest także pod różnymi innymi nazwami takimi jak Księga Enocha lub Liber Mysteriorum Sextus et Sanctus. Nikt do tej pory nie wykorzystał tego w poważny sposób, tak jak i nikt nie zrozumiał natury tego tekstu, wykraczającej poza dzienniki. Według aniołów, „loagaeth” oznacza „słowa Boga”; księga ta ma być, dosłownie, słowami przez które Bóg wszystko stworzył. Przypuszczalnie jest językiem, w którym podane są „prawdziwe imiona” wszystkich znanych rzeczy, dające nad nimi władzę.

Liber Loagaeth (PDF)

To nie jedyny tekst w tym języku. Inny przekaz pisany powstał… w Polsce. Rok po wizji „Liber Loagaeth”, podczas podróży po Europie, a dokładniej w Krakowie, Kelley miał kolejne widzenia. Powstał wtedy tekst składający się z 48 wersów, które nazwano „Anielskimi Kluczami”. Celem tych wersów, według Dee, było otwarcie ‘Bram Zrozumienia” przedstawionych w formie 49 kwadratów. Do jednej z bram nie ma klucza.

Historia powstania języka może budzić sporo wątpliwości. Kontrowersje związane natomiast z samą budową języka nie gasną do dzisiaj. Niektórzy naukowcy, między innymi Donald Laycock, australijski językoznawca, który opisał języki Papui Nowej Gwinei, twierdzi, że to zwykłe fałszerstwo. Według niego enochiański nie ma pochodzenia hebrajskiego, lecz jest po prostu przerobioną wersją angielskiego. Są jednak widoczne różnice – na przykład to, że język ma 21 liter i czyta się go od prawej do lewej. Laycock wymienia jednak wiele podobieństw do angielskiego – w konstrukcji zdań, odmianie czasowników czy pochodzeniu wyrazów. Według niego słownictwo wskazuje na to, że powstało w epoce, w której żyli obaj mężczyźni. Ponadto Laycock przypuszcza, że enochiański to sztuczny język, który powstał za pomocą glossolalii, daru mówienia wieloma językami, również niezrozumiałymi dla ludzi.

Wydaje się, że język o tak niepewnym pochodzeniu nie może służyć do komunikacji. Okazuje się, że jest to zupełnie błędne przekonanie. Co prawda, nikt nie rozmawia w tym języku, ale powstają teksty pisane. Przykładem jest choćby „Biblia Szatana” autorstwa Antona Szandora LaVeya. Jest to „podręcznik” dla satanistów, w którym przedstawione są główne założenia tej ideologii. Książka składa się z czterech części, z których fragment ostatniej „Księgi Lewiatana” napisany został właśnie w języku enochiańskim. Chodzi dokładnie o dziewiętnaście Kluczy Henochiańskich, które stanowią deklarację satanisty przystępującego do rytuału.

W dzisiejszych rytuałach satanistycznych używa się języka henochiańskiego, który uważany jest za starszy od sanskrytu. Ma on bogatą gramatykę i słownictwo. Niektórymi dźwiękami przypomina arabski, innymi hebrajski i łacinę. Meric Casaubon opublikował w 1659 r. dokonania okultysty Dee i jego współpracownika Edwarda Kelly’ego w sztuce wróżenia z kryształowej kuli. Kelly zamiast w zwykłą kulę kryształową – wpatrywał się w wielościenny trapezoedr. „Anioły” oglądane przez kryształowe okna, o których mowa w pierwszych Kluczach Henochiańskich objawionych przez Kelly’ego, są „aniołami” tylko dlatego, że po dziś dzień okultystom brakuje metafizycznego polotu. Teraz kryształ oczyszcza się, a „anioły” stają się „kątami” i szeroko otwierają się okna na czwarty wymiar, dla strachliwych – na Bramę Piekieł.

Klucze Henochiańskie:


Mimo że dar języka enochiańskiego otrzymał Kelley, to właśnie Dee wyjaśnił znaczenie tajemniczej mowy. W dziennikach tego okultysty można znaleźć wiele informacji dotyczących języka aniołów. Zawarte są tam między innymi słowa, które nie pojawiły się w dwóch tekstach. Dee wyjawił także sekret pochodzenia mowy. Według niego język ma rodowód hebrajski i sam Bóg użył go do nazwania wszystkich istot na ziemi. Enochiańskim posługiwał się także Adam w Raju, ale po wygnaniu zatracił tę umiejętność. Od tego czasu język nie był znany ludziom, z wyjątkiem Henocha, od którego pochodzi jego nazwa. Henoch według Pisma Świętego był za życia bardzo blisko Boga. Nigdy nie umarł i żywcem dostał się do Nieba. To właśnie on spisał słowa Boga w księdze, by zachować je dla ludzkości. Księga zaginęła jednak podczas potopu.

Kelle i Dee stali się inspiracją do powstania systemu magiji obecnie znanej jako Magija Enochiańska. Wg jej twórców Magija Heptarchiczna była odpowiedzią aniołów na formę kontaktu proponowaną przez Kelly’ego (najprawdopodobniej seanse spirytystyczne). Jest czymś w rodzaju „Białej Goecji”. Księga w której został ów system ewokacji zapisany nazywa się „Heptarchia Mystica (Diuinis, ipsius Creationis, stabilis legibus) Collectaneorum”. Została przekazana jeszcze przed Liber Loagaeth – czyli na początku praktyk, korzysta z systemu Enochianskiego o tyle o ile to niezbędne do postępowania z tymi samymi bytami, jednak jako taka nie wchodzi w zakres Magiji Enochiańskiej. Mimo to Enochią nazwana została całość i bardzo często techniki zarówno Magiji Heptarchicznej jak i Magiji Enochiańskiej są ze sobą łączone w ramach Magiji Anielskiej. Tak też korzystanie z Magiji Enochiańskiej staje się łatwiejsze jeśli połączy się ją z Heptarchią.

Aleister Crowley połączył elementy Enochii i Heptarchii przy tworzeniu swojej interpretacji Goecji. Z pewnością nie pochwaliłby tego Anioły przywołane przez Johna Dee, które wypowiadały się na temat Goecji bardzo niepochlebnie.

Opracowane zostały kursy, wg których można nauczyć się języka enochiańskiego.


Alfabet Anielski

oraz

WIELKIE TABLICE

Wielka Tablica jest kwadratem szerokim na 25 jednostek i wysokim na 27 jednostek (675 kwadratów z literami). Dee z Kelly’m otrzymali dwie wersje Tablicy:


Pierwsza wersja Wielkiej Tablicy, otrzymali ją Dee i Kelly w 1584


Druga, poprawiona wersja Wielkiej Tablicy (Tabula Recensa), otrzymał ją sam Kelly w 1587

Wielka Tablica przedstawia
a) hierarchię anielską i domeny którymi rządzą dane anioły.
b) 91 nierównych przestrzeni (stając się Symbolem Ziemi, dokładniej opisanym w Liber Scientiae)

Esencją W.T. jest jej podział. Otóż jak widzimy to w elegancki sposób na grafice powyżej Tablica dzieli się na cztery kwadraty 12×13, rozdzielone tzw. Krzyżem Unii o szerokości 1 jednostki. Każdy kwadrat odpowiada żywiołowi – w przypadku Tablicy z 1584 identycznie jak Tablica Boga – w przypadku Tabuli Recensy układ żywiołów wewnątrz Tablicy jest odmienny.
Dalej – każdy kwadrat żywiołu dzieli się na cztery tzw. Mniejsze Kąty, przedzielone tzw. Wielkim Krzyżem. Poziome ramie krzyża (Linia Ducha Świętego) zawiera trzy imiona Boga (3, 4 i 5 literowe), pionowe reprezentuje wszystko co opisuje Boga jak również Boga jako Ojca i Syna. W środek krzyża są wpisane imiona dwa imiona Królów Żywiołów rządzących Tablicą, a w ramiona (jeśli będziesz czytał od końca ku centrum) wpisane są siedmioliterowe imiona sześciu Seniorów. Wielki Krzyż reprezentuje podział oraz regiony pozaziemskie zgodne ze średniowieczną kosmologią.
Mniejsze Kąty to kwadraty 5×6. Środkowa Kolumna zawiera 6 literowe imię Boga, drugi od góry wiersz 5 literowe. Cztery wiersze z pominięciem Boskiej Kolumny zawierają imiona Aniołów Służebnych.
Ciekawy jest pierwszy wiersz każdego Mniejszego Kąta (oczywiście pomijając Boską Kolumnę). Zawiera on cztery litery – będące jednocześnie imiona czterech aniołów, nad którymi władzy nie dają imiona Boga wpisane w Wielki Krzyż Kwadratu, ale imiona które powstają poprzez dodanie do pierwszego imienia Anioła litery z Krzyża Unii. Anioły te zwane są Aniołami Kerubicznymi.

Anioły każdego z Mniejszych Kątów posiadają dziedziny nad którymi władają, odpowiednie do żywiołu z kwadratu którego pochodzą – co więcej, każdy Mniejszy Kąt również jest przyporządkowany do żywiołu, co oznacza, że np. kwadrat żywiołu powietrza zawiera w sobie Mniejszy Kąt Ziemi, Ognia, Powietrza i Wody. Co więcej, Aniołowie tak Służebni jak i Kerubiczni odpowiadają za każde wydarzenie na powierzchni ziemi, wiec domeny są w pewnym sensie domyślne, nie należy się nimi fanatycznie kierować. *

Heptarchia Mystica.

Pierwszym systemem objawionym Johnowi Dee była Heptarchia Mystica. Jest to w pełni niezależny i powściągliwie złożony system planetarnej anielskiej Magiji, podobny w stylu (lecz nie w treści) do przeróżnych „Salomonowych” grimuarów. Pełne zapiski z jego prezentacji można znaleźć w Mysterioum Liber Quinti Johna Dee; funkcjonalny grimuar sporządzony z wyjątków z zapisków Dee, znany jest jako Heptarchia Mystica.

Święty Stół Przymierza był punktem centralnym Magii Heptarchicznej. Jej celem było bycie „narzędziem pojednania”; to oznacza, że był on środkiem, przez który moc którą symbolizowała była sprowadzana do harmonii względem maga. Tak samo jak w przypadku wisiora, pierwsza wersja Stołu została określona jako nieprawdziwa i został stworzony nowy jej model.


„Prawdziwy” Heptarchiczny Wisior w Angielskiej i Anielskiej Wersji.

Stół był kwadratem o boku dwóch łokci (około 34-44 cale) i wysokim na dwa łokcie. Nogi kończyły się lub spoczywały na dwóch wgłębieniach pod którymi umieszczona była mała kopia Sigila Ametha. Miał jedno calową ramę, w którą wpisane były odpowiednie litery. Wewnątrz ramy narysowana była Gwiazda Salomona, w gwieździe natomiast był kwadrat podzielony na 3 kolumny i 4 wiersze, zawierające dodatkowe litery. U szczytu stołu były umieszczonych siedem talizmanów planetarnych, nazywanych „Chorągwiami Stworzenia”. W środku – duża wersja Sigila Ametha. Podczas używania, stół, sigile i talizmany były przykryte czerwonym jedwabiem. Wróżący Kamień był wówczas umieszczany na materiale bezpośrednio na sigilu.

Litery naokoło krańców stołu i w środkowym polu zostały wzięte ze stołu 12-na-7 (Appendix E) użytego do stworzenia naszyjnika. Ich celem było „uszlachetnić” stół – poświęcić go dzieło Heptarchicznym – tak samo jak naszyjnik uszlachetniał maga. Nie ma żadnych wskazówek w notatkach, by miały one przynosić jakiekolwiek słowa, jak przypuszczał Gerald Shueler.

Wielu magów uważa, że stół jest również niezbędny przy operacjach wykorzystujących Zewy i Tablice dane Dee i Kelly’emu w 1584 roku. Prawdą jest, że korzystali oni ze stołu, przy takich operacjach. Jakkolwiek, stół jest specyficznie zaprojektowany by posługiwać się nim przy obcowaniu z mocami heptarchicznymi, nie wydaje się by był on przydatny przy częściowo-elementarnej naturze mocy Tablic.


Święty Stół Praktyki, lub Stół Przymierza. Zrekonstruowany według instrukcji Anielskich.

więcej o Kursie Magiji Enochiańskiej

Język enochiański wykorzystywany jest również w muzyce. Tworzone są w nim np. teksty piosenek komponowanych przez rosyjski zespół Dvar. Ta wciąż aktywna grupa muzyczna, a dokładnie duet, owiana jest aurą tajemniczości. Choć wydała już 18 płyt, nawet nie wiadomo, kto ją tworzy, ponieważ członkowie utrzymują swoją tożsamość w tajemnicy. Sami mówią, że to nie oni są autorami piosenek, lecz jedynie przekaźnikiem między istotą zwaną Dvarem, a światem. To Dvar w snach przekazuje im nowe utwory, do których słowa napisane są właśnie w języku enochiańskim.

I na koniec coś dla tych, którzy chcieliby sobie dogłębniej postudiować ten język:) KLUCZE DO JĘZYKA ENOCHIAŃSKIEGO, czyli taki swojego rodzaju słownik języka enochiańskiego:)

Jak widać, ten zupełnie abstrakcyjny język wciąż znajduje grono pasjonatów i podlega nieustannym badaniom. Same okoliczności jego powstania są bardzo tajemnicze. Warto także wspomnieć, że za tym językiem stoi cały system rytuałów polegających na przyzywaniu aniołów. Wszystko wskazuje na to, że język enochiański długo jeszcze pozostanie jedną z największych zagadek świata.

Źródła: churchofsatan, ophiel.ciemnosc.com, hermetic.com, Wikipedia.org, niewiarygodne.pl

Podobne:



4 Odpowiedź do “Język enochiański – Zdaniem badaczy, ten język został przekazany ludziom przez anioły”

  1. stranger dodany 16 listopada 2014 @ 23:28

    w sumie fajnie byłoby się nauczyć mówić tym językiem łatwiej by się ściągało
    na lekcjach

  2. SATANEL dodany 11 lutego 2014 @ 19:28

    Dlaczego V,W,i Y nie są przetłumaczone

    • U,V są oznaczone tym samym znakiem a Y jest oznaczony znakiem I z kropeczką po prawej stronie u góry , W to dwa znaki obok siebie litery U (UU). Wszystko jest na jednym z obrazków

  3. demony sobie robiły z nich jaja a oni uwierzyli ze gadają z aniołami, bitch please

Dodaj komentarz